คงไม่รำคาญหรอกครับ ส่วนมากแล้วคนเราเวลามีคนมาทำดีให้ก็ชอบทั้งนั้น

แต่การซื้อของให้ ซื้อขนมให้ ถ้าไม่ได้เป็นอะไรกัน ส่วนมากก็จะเกรงใจกันทั้งนั้นครับ

ก็เป็นอาการปกตินะครับ ไม่น่าจะรำคาญ คงแค่เกรงใจเท่านั้น


ถ้าจะซื้ออะไรเล็กๆ น้อยๆ ก็คงเป็นการตอบแทนน้ำใจเวลายืมของ แบบนี้จะโอเคกว่าน่ะครับ

ถ้าอยู่ดีๆ เราไปเดินห้างแล้วถามมาว่าอยากได้อะไร ผมว่าคงไม่มีใครบอกว่า อยากกินขนมจังเลยครับ ซื้อให้หน่อย คงไม่มีนะครับ ^^

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้อง "ตั้งสติ" ครับ

อย่าเพิ่งใจร้อน บุ่มบ่าม ทำอะไรวู่วาม ค่อยๆ ตั้งสติ คิดให้รอบคอบเสียก่อนตัดสินใจทำอะไรลงไป

แล้วก็ใช้เวลาดูก่อนนะครับว่า จริงๆ แล้วความจริงเป็นอย่างไร พูดคุยกันด้วยเหตุและผล

ถ้าเราตั้งสติคุยกันดีๆ แล้วเราจะค่อยๆ มองเห็นหนทางที่เราจะเดินเองครับ ใจเย็นๆ

ขอบคุณมากๆค่ะสำหรับคำแนะนำ

แต่ทุกครั้งที่จะไป เค้าก็ทำทุกทางๆจริงค่ะ ใจอ่อนทุกครั้ง แต่พออยู่ด้วยดัน ก็เหมือนใส่ใจนะคะ
แต่พอแอบเข้าโทสับ เฟสบุ๊ค ก็จะเห็นทุกครั้งเลยค่ะ ... จับได้ทุกครั้ง พอจับได้ เค้าก็รุว่า เราต้องไปอีกแน่ เค้าก็ร้องไห้เหมือนเดิม..

เราไม่รู้จะทำยังไงค่ะ ตอนนี้เราก็คุยกับคนๆนึงอยู่ โดยที่ก็ลองคุยแล้วก็คุยกับเค้าไปด้วย
เค้าก็รู้นะคะ ทั้งๆที่เราไม่ได้บอก แต่ว่าเค้าก็ไม่ได้พูดอะไร ก็ยังแสดงอาการปกติเหมือนเดิม แต่ว่าถ้าเห็นต่อหน้าต่อตาว่าคุยกัน เค้าอาจจะโกดเราอยู่อ่าค่ะ

เราไม่รู้จริงๆค่ะ เรารักเค้ามาก กลัวที่จะตัดใจมากเลยค่ะ T^T

อย่ากลัวที่เริ่มต้นในสิ่งที่มันถูกต้องครับ

ผมเชื่อว่า ลึกๆ เราต้องรู้แน่นอนว่าอะไรคือสิ่งที่เราควรทำ ชีวิตเราถึงจะดีขึ้น

เพราะฉะนั้น อย่ากลัวกับสิ่งที่เราจะเลือกแล้ว ชีวิตเราจะดีขึ้นครับ กลัวทำไม สู้ๆ ครับ

ใช้เวลาสักนิด แล้วมันก็จะผ่านไปได้แน่นอนครับ

และถ้าเราผ่านมันไปได้ เวลามองย้อนกลับมา เราจะคิดว่า ตอนนั้นเราทำอะไรลงไป งี่เง่าจริงๆ เชื่อผมเถอะ ^^

จริงๆ บางทีเราอาจจะคิดไปเองก็ได้ครับ เป็นแค่ความบังเอิญหรือเปล่า

แต่การที่เราแอบชอบเค้า แล้วคอยป้วนเปี้ยนวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ตัวเค้า บางทีผู้ชายก็สัีมผัสได้ครับ เพียงแต่เค้าจะแสดงออกมาอย่างไรก็เท่านั้นเอง

เึค้าก็อาจจะทำตัวไม่ถูกเวลาเจอเรา เจอคนที่ชอบมองเค้าอยู่ตลอด

แล้วเราคิดว่า เราทำให้เค้ารู้ตัวมากจนเกินไปหรือเปล่าครับ

ผมแนะนำว่า ชีวิตเราเลือกทางเดินได้ครับ อยู่ที่ว่าเราจะเลือกทางไหน

เราเก็บทุกอย่างเกี่ยวกับเค้ามาคิด รอคอยโอกาส นั่งนับวัน หวังลมๆ แล้งๆ โอกาสริบหรี่หรือเปล่าผมเองก็ไม่ทราบได้

แต่เรามีความสุขหรือเปล่าล่ะครับ มันเป็นความสุขจอมปลอมหรือเปล่า อนาคตเราจะเป็นยังไง ยังไม่รู้เลย

ก็ถ้าเลือกทางที่จะรอเค้าแบบนี้ ลองนึกสภาพอนาคตเราดูนะครับ ต่อไปจะเป็นยังไง


หรือจะลองตัดขาดกันไป แทนที่จะนั่งเพ้อถึงเค้าทุกวัน เรามานั่งบอกตัวเองทุกๆ วันดีกว่าไหมครับว่า

จริงๆ แล้วชีวิตเราควรเดินต่อไปยังไงให้มีความสุข อดีตนำมันมาเป็นประสบการณ์ เพื่อที่เราจะได้เข้มแข็งขึ้น

ไม่ใช่เอามาเป็นตัวผูกมัด ให้เรายังวนเวียนยึดติดกับเรื่องเดิมๆ ความคิดเดิมๆ หากยึดติดกับอดีต เราก็จะก้าวต่อไปในอนาคตไม่ได้


คิดให้ดีนะครับ ว่าจะรอความหวังที่ไม่รู้จะมีหรือเปล่า เสียเวลาไปวันๆ

หรือจะเอาเวลาที่มีตอนนี้ ไปทำอะไรที่มีคุณค่าให้กับตัวเอง รักตัวเอง ลุกขึ้นยืนแล้วเดินต่อไปดีกว่า

ลองคิดดูครับ สู้ๆ ^^

เราเป็นคนคิดมากเกินไปนะครับ

ถ้าขอคำแนะนำ ผมก็จะลองแนะนำดูนะครับ ถ้าทำตามได้ เราจะสบายใจขึ้นแน่นอน

 - ควรทำยังไงที่จะไม่ต้องคิดไม่ต้องพูดเรื่องนี้ ทุกอย่างอยู่ที่ใจเราครับ ถ้าใจยังคิดหมุกมุ่นกับเรื่องในอดีต เรื่องที่ผ่านมา

เราก็มัวแต่จะคิดเรื่องนี้ไม่มีวันจบไม่มีวันสิ้น  ลองเปลี่ยนใหม่ คิดถึงแต่ปัจจุบันแทนครับ ทำยังไงปัจจุบันถึงจะออกมาดี

ก็คือทำสิ่งที่ทำให้เราสบายใจ เค้าสบายใจ ใช่ไหมครับ ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด อนาคตก็จะออกมาดีแน่นอน

 - เรื่องที่สอง คือเรื่องที่เค้าแคร์เรามากขึ้น ผมถึงบอกว่าเราคิดมากเพราะอะไรครับ เค้าทำไม่ดีกับเราก็คิดมาก

พอเค้าทำดี พูดดี เราก็คิดมากอีก สรุป ไม่ว่าเค้าจะทำอะไรก็ตาม เราก็เก็บมาคิดอยู่ดี เพื่ออะไรครับ?

อย่าไปมองว่าเค้าคิดอะไรถึงทำแบบนี้ แต่จงมองว่าเค้าทำอะไรให้ดีกว่าครับ เค้าทำดีกับเรา แคร์เรา ก็ถือเป็นเรื่องที่ดีแล้ว

ถ้าเค้าทำดีกับเรา แล้วเรายังต้องเก็บมาคิดอีก สรุปต่อไป ชีวิตไม่มีวันมีความสุขแ่น่ๆ ครับ แล้วเราอยากเป็นแบบนั้นหรือเปล่า

ถ้าไม่อยากเป็นแบบนั้น เปลี่ยนตัวเองซะใหม่ครับ ทำตัวให้สดชื่น ร่าเริง แจ่มใส

หากเค้าบ้างาน เค้าคงปวดหัวกับงานมามากพอแล้ว ยิ่งถ้าต้องมาปวดหัวกับผู้หญิงคิดมากอีก เดี๋ยวไปกันใหญ่

ตอนนี้ทำตัวให้เราเป็นน้ำที่หล่อเลี้ยงชีวิตเค้าให้สดชื่นดีกว่าครับ ทำในสิ่งที่เค้าชอบ พูดในสิ่งที่เค้าอยากได้ยิน

แล้วเค้าจะไม่รักเรา ไม่แคร์เรา ก็ให้มันรู้ไป   

ผมถามนิดนึงนะครับว่า เราเชื่อจริงๆ หรือเปล่าว่า เค้าทั้งสองคนยังคิดกันแค่เพื่อนจริงๆ

ลองคิดดูถึงสิ่งที่เราได้รับจากเค้า คิดแบบมีสติจริงๆ จังๆ นะครับ ว่าสิ่งที่เค้าทำกับเรามันอยู่ในระดับไหน

ในระดับของแฟน ที่คบกันจริงจังหรือเปล่า หรือในฐานะของคนที่คบกันเพียงเพราะแค่ให้มีคนคุยแก้เหงาเท่านั้น


ทำไม การพูดจาของเค้าถึงดูเป็นห่วงเป็นใย ดูดีมีค่า เปรียบเทียบกับคำพูดที่เราได้รับจากเค้า เคยมีบ้างหรือเปล่าครับ

ผมแค่อยากให้เราลองคิดดูดีๆ ว่าจริงๆ แล้วเรากับเค้าเป็นอะไรกันแน่

การกระทำที่ผ่านมา คิดดีๆ ครับว่า เราเป็น "ตัวจริง" สำหรับเค้าหรือเปล่า

การคบกันลักษณะนี้มีความสุขแล้วหรือไม่ เพราะถ้าหากมีคนรักแล้วไม่มีความสุข อย่ามีเลยดีกว่าครับ


ถ้ายังรักและคิดว่ารับได้ ก็ต้อง "ทน" ให้ได้ครับ หรือไม่ก็ "ปรับ" ความคิดของเราไม่ให้ "คิดมาก"

แต่ถ้าคิดจะเริ่มต้นใหม่ ก็ควรทำใจให้ดีเสียตั้งแต่ตอนนี้ ทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด แล้วตัดสินใจให้เด็ดขาดครับ

อาจจะเป็นช่วงหลง ช่วงเพ้อนะครับ

ว่าแต่การแสดงออกของเค้ากับเรายังเหมือนเดิมหรือเปล่าล่ะครับ หรือว่าเปลี่ยนไป ลดน้อยลง?

ถ้าเอาให้แน่ใจ ก็ถามเค้าไปตรงๆ เลยครับ แล้วลองดูว่าเค้าจะตอบว่ายังไง